9 Ekim 2010 Cumartesi

Ada'nın Oyun Grubu


Ada bugün oyun grubuna başladı.Ben ondan daha çok heyecanlıydım. O her zamanki gibi önce ortamı süzdü, sonra psikolog ablalara biraz şirinlik yaptı, oyuncakları görünce de kendini kaybetti.

Çevremizde yaşıtı çocuk olmaması nedeniyle akran ilişkisi kurabileceği, birlikte oynayabileceği bir arkadaşı yok Ada'nın. Durum böyle olunca da sosyal yönden eksik kalacağı endişesini taşıyorum. 

Ne zamandır oyun gurubu arayışındayız, ancak çocuğun bir kaç saat akranlarıyla oyun oynayabileceği şekilde düzenlenmiş bir oyun evi anlayışı yok çevremizde. Başka yerlerde var mı böyle bir uygulama bilmiyorum oysa yaşıtlarıyla doğal olarak bir araya gelemeyen mahalle kavramından uzak apartman çocukları için acil bir ihtiyaç bu tür bir yer.

Normal bir oyun grubu arayışıyla başlayan serüvenimiz zamanla daha da şekillendi. Başlangıçta "3-5 çocuk bir araya gelsinler de kendi aralarında oynasınlar, eğlensin" şeklindeki düşüncem, özellikle doktorunun bu şekilde baş başa yaşamaya devam edersek giderek bana bağımlı olabileceğini söylemesiyle aciliyet kazandı ve -bir uzman gelişimini de izlesin oyun oynarken- haline dönüştü. 

Oyun grubunu da doktorumuzun tavsiyesi üzerine bulduk. Bakırköy'de ne kadar kreş ve anaokulu varsa gezmiş ve ümidimizi iyiden iyiye kaybetmiştik ki; doktorumuz Çogem'den haberimiz olup olmadığını sordu. İnterneti bu konuda kuruttuğumu düşünüyordum fakat nasıl olduysa bu bilgiyi atlamışım. Hemen ertesi gün Ada'yla bir keşif gezisi yaptık ve çok sevdik. Bu hafta da başladık.

Çogem; iki psikolog arkadaşın kurduğu bir çocuk kliniği. Çocukları oyun oynarken izleyip gözlemliyor ve gelişimleri ile ilgili tuttukları notları aylık periyotlarla aile ile paylaşıyorlar. Çocukları doğal davranışları ile izlemek ve gelişimlerini takip etmek, sorunların erken fark edilmesini de sağlayabiliyormuş. Bence harika bir fikir bu.

Gelişimini ve Ada üzerindeki etkilerini daha sonra yazacağım fakat ilk günden gördüğüm şu ki; çocuklar başka çocuklarla bir arada olduklarında, hayatlarının en mutlu saatlerini yaşıyorlar.

Çogem'i ben de çok sevdim. Sevgili Alev Elmas ve Bakiye Nergiz güzel bir iş çıkartmışlar.
Bumerang - Yazarkafe