27 Ocak 2011 Perşembe

Çocuğuma Ötekini Öğretmeyeceğim!

Ben çok keskin sınırları olan bir ailede büyüdüm...

Yan bahçedeki komşularımızdan kökenlerine göre bahsedilirdi. O aileden hiç kimsenin adını öğrenemedim çocukluğum boyunca. Onların ismi oydu. Selam bile vermezdi iki aile birbirine. Bazen bahçemizdeki bir ağacın tepesine çıkıp oturur, bahçelerini izlerdim... Ne farkları olduğunu görmeye çalışırdım. Neden "onlar"-"diğerleri" olduklarını anlamaya çalışırdım.

Anlamazdım!

Sadece mevcut bir kara parçası üzerinde doğmuş olmak mı öteki yapıyordu bu insanları, kim seçiyordu bu doğum yerini, başka bir yerde doğmuş olsa o aynı insanlar, bahçe komşusu olan iki aile birbirine gider-gelir, samimi birer komşu olurlar mıydı bunları düşünürdüm...

Sorduğumda da aynı şeyi duyardım "çocuklar her şeye karışmaz"

İlkokulda farklı bir dinden bir sınıf arkadaşım vardı. Boynunda hac var diye, bütün sınıf bulaşıcı bir hastalık taşır gibi kaçardı kızdan! Fısır fısır ailesi, evi, yaşayışı falan konuşulurdu... Büyüdükçe anlıyorum ki; çoğu da safsataydı!

İzledim onu hep...

Bana benziyordu. İkimiz de çilliydik, ikimizin de alnımızı örten kahkülleri vardı, ikimizin annesi de saçlarımızı aynı şekilde iki yandan kuyruk yapıyor, beyaz dantel kurdeleler bağlıyordu!

"Kimin hangi dine inanacağını kim seçiyor" diye sormuştum gözlerim sınıf arkadaşımda... Öğretmenim "böyle şeyler sorulmaz!" demişti! "Kaç tane Allah var" diye sormuştum, elime yazılı bir kağıt tutuşturup eve yollamıştı! Sonrasında annem "çocuklar her şeyi sormaz!" demişti...

Büyüyene kadar insanları izledim...

Kendilerinin seçmedikleri şeyler yüzünden nasıl farklılaştıklarını...

Onun yerine ben orada doğsaydım, onun yerine benim boynumda o hac olsaydı diye düşüne düşüne...

Sonrasında "hümanizm" denen bir şey öğrendim...

Sonra bu görüşe en yakın dinin -şaşırarak- İslamiyet olduğunu öğrendim...

Yunus Emre'nin o muhteşem sözünü öğrendim...

En önce -hoşgörüsüzlüğü- öğrenmiş biri olarak...

Oğluma neyi hangi sıralama ile öğreteceğimi öğrendim bunlardan en azından...

Çünkü biliyorum ki ben aksini duyarak büyümüş olsam da; çocuklar her şeyi sorarlar!
Bumerang - Yazarkafe