21 Şubat 2011 Pazartesi

23. Ayda Oyuncakları

Bu ay oyuncaklar iyice gözden düştü.

"Gerçek bir işe yaramayan" hiç bir şeye elini sürmüyor. Kum yine favori.

Kumdan aldığımız cesaret ve ilhamla oyun hamurlarına başladık bir de.Önceden dokunmaya çekindiği hamurlarla artık pek bir muhatap.

Oyun hamuru aşkı çeşitlenerek büyüdü tabii... Boncuk oyun hamurları ve Moon Sand oyun hamurları ile şenlendirdik oyun saatlerini. Boncuklarla kalıp üzerinde resim yapmayı pek bir sevdi. Moon Sand'inse kalıpla araba yapma olayı tam anlamıyla bitirdi bizimkini... Abartısız, 2 saat hiç başından kalkmadan, durmaksızın yoğurdu-şekillendirdi-bozdu...

Oyun hamuru ve kum kesinlikle hayat kurtaran ikili oldular evin içinde. Enteresan bir şekilde de bunlarla oynarken yoruluyor. Oturduğu yerde hem de!

Oyun hamuru çeşitleri dışında bir de uzun zamandır aklımda olan, Ada'nın çok hoşlanacağını düşündüğüm ama bir türlü bulamadığım bir oyuncağı bulduk... Kesilebilir ahşap sebzeler... 

Ada tahmin ettiğim üzere çok sevdi. Hemen rafa kaldırılmış tencere tavaları indirildi ve "memek" pişirilmeye başlandı.

Renkleri ve sayıları öğrendiğinden beri de bunlarla ilgili oyuncaklar, eşleştirmeler hoşuna gitmeye başladı. Ahşap sayılar, harfler, renkler pek gözde bu aralar.

Her ne olursa olsun mutlaka rengi söyleniyor! "Mavi top", "Kırmızı balon"... Konuşma içinde gereği olsun olmasın renkler, sayılar mutlaka var...

Renklerle bu kadar haşır-neşir olur da boya kalemleri ile olmaz mı... Resim çizmek artık en sevdiği şeylerden biri. Karalama değil artık. Çizdiği her çizginin mutlaka bir amacı var. O an neye benzetirse o oluyor karaladıkları. Renkli kalemlerle de içini boyuyor mutlaka...

"Bu ne!" sorusu günlerimizin vazgeçilmez sohbet noktası.

Tamamen öğrenme odaklı bir çocuk oldu. Sanırım 2 yaş bu yüzden bu kadar güzel...

Onunla vakit geçirmek gün geçtikçe daha da eğlenceli bir hal alıyor...
Bumerang - Yazarkafe