22 Şubat 2011 Salı

İtiraf ediyorum sayın yargıç!

Blogger anneler arasında bu aralar bir itiraf modası var... Özenip duruyorum.

Yazacağım, yazacağım bir türlü elim gitmedi...

Zor tabii kabullenip de bir de "böyle yapıyorum şöyle yapıyorum" diye marifet gibi anlatmak...

Özenti kısmı ağır bastı fakat... Sonunda düşündüm taşındım yazdım ben de...

* İtiraf ediyorum; Ada yürümeye başlayıncaya kadar, sokakta, misafirlikte falan düşen çocuğuna bağıran anneler gördüğümde inanılmaz sinirlenirdim; şimdi onları çok iyi anlıyorum... Bazen "tehlikeli" dediğim halde gözümün içine baka baka bir yere tırmanıp da düştüğünde gırtlağıma kadar çıkıyor fakat yutuyorum "ooohh iyi olduuuu" cümlesini...

* İtiraf ediyorum; Ben öyle yapmam, ben böyle yapmam dediğim ne varsa oturup yaladım... Şimdi tükürmemeye gayret ediyorum... ("Ağlarsa ağlar kucağıma almayacağım", "evde oturup çocuk bakamam 6 ay sonra çalışmaya başlarım ben!", "Ay ne bu böyle her doğuran çocuk uzmanı kesilip ya program yapıyor ya da kitap yazıyor!")

* İtiraf ediyorum; Bazen kendimi canavar bir anne gibi hissediyorum ve vicdanım çok sızlıyor. ("Yemiyor musun, peki kaldırıyorum!","Uyku zamanı hemen oyuncaklar toplansın!","Ağlamak yerine konuşmayı denersen daha rahat anlaşırız!")

* İtiraf ediyorum; Bazen o kadar bunalıyorum ki banyoya gidip avazım çıktığı kadar bağırarak ağlıyorum.

* İtiraf ediyorum; Her şeyin en iyisi olsun diye gereksiz bir çaba içerisinde olduğumu fark ediyor fakat bu duyguyu engelleyemiyorum.

* İtiraf ediyorum; Sokakta Ada ile ilgili fikir yürütenlere kafa atmak istiyorum. Hatta gözümün önüne geliyor cümlesi bitmeden kafa atışım... ("ayy hava soğuk neden çıkardın kızım çocuğu!","aa yazık uyumuş bu","üstündeki ince mi ne","ayy elleri donnmuşşş")("çtonnkk!!!")

* İtiraf ediyorum; Her ne kadar kendimi engellemeye çalışsam da olumlu/olumsuz durmaksızın hakkında ve maalesef ki yanında konuşuyorum!

* İtiraf ediyorum; Biri bir yiyecek teklif ettiğinde ondan önce davranıp "aa o hiç sevmez!" diyor ve çocuğumun konuşma ve karar verme hakkını çiğniyorum!

*İtiraf ediyorum; Her seferinde kendi ağzıma bir tane çakma isteği duysam da durmaksızın Ada'ya ne yapması gerektiğini söylüyorum. ("Hoşça kal de oğlum", "Merhaba de bebeğim")

* İtiraf ediyorum; Ada'yı arada sırada gören insanların onun hakkında fikir yürütmesine, görüş beyan etmesine gıcık oluyorum...Kollarından sarsarak "benden daha iyi mi biliyorsun ben doğurdum onu" diye bağırıp kendine getirmek istiyorum. (silkelen ve kendine gel gafil!)

* İtiraf ediyorum; Ona zorla bir şeyler yedirmeye çalışan kişinin gırtlağına ne bulursam sokmak istiyorum!

* İtiraf ediyorum; Bazen canım o istediğinde oynamak ya da kitap okumak yerine kahve içip bir şeyler izlemek istiyorsa, rüşvet teklif ediyorum. (Kahvemi içinceye kadar odanda oynarsan sonra parka gidebiliriz, orada birlikte oynarız olur mu? tabii ki olur numaracı anne!)

* İtiraf ediyorum; Sokakta oğlumu mıncıklayanlar için yanımda bir pense taşıyorum! (Öyle mıncıklanmaz böyle mıncıklanır!)

* İtiraf ediyorum; Eğer iyice çileden çıkmışsam tehdit edebiliyorum! (Eğer o oyuncaklar oradan hemen alınmazsa hepsini çöpe atacağım!)

* İtiraf ediyorum; Ne yaparsam yapayım, ne kadar çabalarsam çabalayayımi ne kadar okursam okuyayım, asla - asla - asla kendimi iyi bir anne olarak göremiyorum!
Bumerang - Yazarkafe