23 Mayıs 2011 Pazartesi

Koska Avcılar

Çocukla dışarıda olmak her daim zor. Yemek saati güvenilir bir yer bulunacak yemek yedirilecek, keyif kahvesi, sohbet kısmında çocuk eğlenecek falan... Bir ton ince ayarı var...

İstanbul'un bu açıdan ne kadar fakir olduğunu şaşkınlıkla fark ediyoruz 2 senedir. Hemen hemen hiç bir mekanda çocuk odası yok. Dışarıda ailece yemek yeneceği zaman afakanlar basıyor beni bu sebeple. Evimde oturayım paşa paşa yiyeyim yemeğimi istiyorum. Çünkü genellikle uzun sürer bu yemek fasılları, çocuk sıkılır, ortada koşturmak ister, anne peşinde sefil olur falan malum hepimizin bildiği şeyler...

Dün de öyle bir gündü işte. Yine aile meclisi toplandı. Önce bir Kumburgaz yapıldı. Kış boyu bahçede boyumuzu aşan otlar biçildi. Ada babaannesinin çantaya atıverdiği böreklerle ara öğününü geçirdi, hastalığı sebebiyle pek halsiz olduğundan pusetinde uyukladı, balkondan babası, halası ve eniştesinin otlarla savaşını izledi.

Dönüş yolunda dışarıda yemek yemeye karar verildi. Ben de birazdan başlayacak eziyetimin sıkıntısıyla boğuşmaya başladım. Nerede yenecek, ne yenecek, mekanda mama sandalyesi olacak mı, olacaksa Ada ne kadar süreli ona katlanabilecek, çıldırmış gibi etrafta koşturma isteği ne kadar süreyle bastırılabilecek...

Sonra Koska'da yemeye karar verildi...

Bakırköy Koskayı çok severim. Oğlumun ilk yaş pastasını da onlar yapmıştı. Haramidere tarafında yol üzerinde bir fabrikaları, satış mağazaları ve restaurantları var.

Çok sıkı bir zeytinyağlı açık büfesi var. Güzel ızgaraları ve makarnaları var. (Ben ıspanaklı-tavuklu krep yedim ve çok başarılı buldum; Ada'ya güzel bir sebze tabağı hazırladım.) 

Güvenilir, rahat ve en güzeli; küçük bir oyun odası var. Oyun odası camekanla yemek mekanından ayrılmış, biz ailece camekanın önündeki masada konuşlandık Ada da yemekler gelene kadar ve yemeğini yedikten sonra orada güzel güzel oynadı. 

Keşke bize daha yakın bir yerde olsaydı diye düşündüm. Arkadaş toplantıları vs. için de çok güzel bir yer çünkü. Değerlendirilebilirdi.

Civarında oturan varsa gözden kaçırmasın derim.
Bumerang - Yazarkafe