30 Eylül 2011 Cuma

Çocuğun Gözünden Hayat!


İnsan büyüdükçe ve gördüklerine alıştıkça uzaklaşıyor galiba yaşamdan... Ada doğduğundan beri hayatı çok farklı bir gözle görüyorum ve ne kadar mükemmel olduğuna, bunu bu kadar zamandır nasıl fark edemediğime çok şaşırıyorum... Ada'nın gözlerindeki o şaşkın ve büyülenmiş ifade, bir süredir benim için hayatı bana yeniden gösteren bir büyüteç görevi görüyor.

Geçtiğimiz akşam Ada ilk kez "gök gürültüsü duydu ve şimşek gördü" Bilinçli olarak hatırlayabildiği bir ilk bu tabii ki. Balkonda gözleri kocaman açılmış, hayret ve hayranlıkla gökyüzünü izlerken, ne zamandır alışkanlıktan ötürü doğanın sunduğu bu şöleni durup izlemediğimi düşündüm. Her şimşek çakmasında "vaaooo" diye şaşıran oğluma baktıkça, bunun aslında ne kadar muhteşem bir şey olduğunu hatırladım. Birlikte dakikalarca izledik şimşekleri. Şimşeklerin nasıl oluştuğunu anlattı babası, Ada'nın gözleri daha da büyüdü. Büyülendi bu güzellikten... Halbuki, "şimşek çakıyor yağmur yağacak" deyip, yıllardır bu görüntüyü görebiliyor olmanın verdiği alışkanlıkla üzerine perdeyi çekebildiğimiz bir görüntüydü bu.

Sonra Ada'yı akvaryuma götürdüğümde balıkların ne kadar değişik renklerde, şekillerde ve şiirsel olduğunu görüp hayran oldum deniz altına. Denizi severim, akvaryumları severim, fakat uzun zamandır sadece seviyormuşum, görmeden. Hayran olmadan. Ada'nın gözlerinde büyüyen hayranlıkla daha çok sevmeye başladım bu yaşamı.

Bugün ilk sağanak yağmurunu izledi Ada. Büyük bir merakla ve şaşkınlıkla. Gökyüzünden hızla boşalan su onu o kadar heyecanlandırdı ki, bin yıldır bildiğimiz yağmur birden bire farklı bir şekilde göründü gözüme.

Bahçeye ektiğimiz domatesleri toplarken, elimizdeki büyüteçle ölü bir sineğe bakarken, ilk kez bindiği tramvayın içini büyülenmiş gözlerle izlerken, ilk kez girdiği sinemanın perdesine ağzı açık, kocaman gözlerle bakarken, "bu da nedir?" "o ne demek" diye sorduğunda duyduklarını öğrenebilmek için fısır fısır tekrarlarken, hayatın ne kadar büyülü bir şey olduğunu tekrar tekrar keşfediyorum.

İyi ki anne olmuşum dedirtecek bir dünya şey var ama... Bunları yaşadıkça tekrar tekrar "iyi ki anne olmuşum" diyorum!

Bumerang - Yazarkafe