26 Ekim 2011 Çarşamba

Depremin 4. Günü; Hala yaralar sarılamadı...

Dört gündür Batıdaki insanımız deliler gibi çalışıyor, dört gündür Doğudaki insanımızın çığlığı dinmedi...

Tırlar yola çıkıyor, uçaklar yola çıkıyor; orada çadır yok, battaniye yok! Organize olunamıyor, yardımlar dağıtılamıyor! Yaralar sarılamıyor...

İçimi en çok yakansa; bir doğum hastanesi yerle bir, kadınlar arabalarda, sürekli sallanan hastanenin kantininde doğum yapıyor, yenidoğan bebekler; doğdukları anda soğukla, çaresizlikle tanışıyor! 


Kendi doğum yaptığınız günü hatırlıyor musunuz? Doğum valizinizi, sedyenizi, hastanenizi, doktorlarınızı... Oradaki anneler bunların hepsinden yoksunlar!


Yapabileceklerimiz sınırlı fakat;


Buradaki maili kopyalayıp gönderebilir;


 twitterdan;" kadınlar arabalarda doğum yapıyor! Prefabrik istiyoruz! RT lütfen" yazarak yardıma çağırabilirsiniz.

En azından bunu esirgemeyin! 

Çadır bulabilen bir kaç şanslı kişiden toprak üzerinde oturdukları için yeterince ısınamadıkları çağrısını aldık; Uygur Tiyatrosu vasıtasıyla 10 TLye bir mat alarak gönderebilirsiniz.

Yapılabilecek sınırlı şey varken, onları yapmamak büyük hata olur!

 
Bumerang - Yazarkafe