2 Kasım 2011 Çarşamba

Kızlarımdan son durum;

Dün Serpil'in tedavisine başlandı... Ama bir türlü tam olmuyor hiç bir şey; önce dişleri temizlenecek dedi doktor; dün yatışı yapıldı, sonra ciğerleri bu durumdayken bir şey yapılamaz dendi, başka bir hastaneye sevk edildi ciğerleri için... Önce bronşit tedavisi görecek, ciğerleri iyileşince tedavisine başlanacak...

Semanur, sürekli ablasının yanında. Oradan oraya sürüklenip duruyor... O kadar bilinçli, o kadar akıllı ki, babasına destek oluyor o yaşında.

Sıla evde annesiyle ya da babaannesiyle kalıyor bu süreçte. Fakat ablaları yanından ayrıldığında onu sakinleştirmek pek mümkün olmuyor. Sürekli ağlıyor peşlerinden...

Bu sabah Tekin Bey(babaları) ile konuştuğumda, kızların istediği bir şey olup olmadığını sordum "bayramlık" dediler. Bayram, çocuklar için özel, istiyorlar ki onlar da diğer çocuklar gibi "cicileriyle" kutlasınlar...

Çağrıma Evren Aykul büyük bir hızla döndü; Sıla için giysi ve ayakkabı alıyor... Keşke elimde olsa üçüne de bir şeyler alabilsem dese de; benim için çok büyük anlamı bu yaptığının, hele çocuklarım için..

Sevgili Gülcan da iki kızımın giysilerini karşılıyor. Çok teşekkür ederim Gülcan...

Nurturia annelerinden Zelal; bir kaç parça t-shirt, elbise, pantolon alabilirim, hangisine olursa artık dedi... O kadar mutlu etti ki bizi...


Serpil'i gördüğümden beri; onlarla bir kaç saat geçirdiğimden beri; yardımlaşma işinin gidişatı değişti benim için, artık çok daha fazla sorumlu hissediyorum kendimi... Onlar gülsün diye, mutlu olsunlar, iyi olsunlar diye daha büyük bir istek duyuyorum artık... Bütün çocuklar çok önemli benim için; ama Serpil, Semanur ve Sıla çok daha önemli artık...





Bumerang - Yazarkafe