12 Temmuz 2011 Salı

Pardon! Çocuğunuz elit miydi acaba?

Gelen iş teklifini kabul etmeyi düşündüğüm dönemlerde kreş arayışını sıklaştırmıştık, sonra özel sektörün çalışma saatleriyle kreş saatlerini denk getiremeyince; anneanne-babaanneden olumlu netice alamayınca çalışma mevzusunu rafa kaldırıp haftada bir kaç yarım gün şekline getirmiştik aramaları...

Daha önce çevremdeki annelerden bir çok sıkıntı duymuştum fakat; işin içine girince ne kadar derin bir mevzu olduğu, ne kadar iyi düşünülerek karar verilmesi gerektiği daha iyi anlaşılıyor. Kreş mevzusunun ne zorlu bir aşama olduğunu böylece bizzat tecrübe ettim.

Bu tecrübe sırasında yaşadığım bir olayı yazacağım uzunca bir zamandır ama bir türlü yazamadım.

Semtimizin anaokullarıyla meşhur güzide bir sokağında; çok güzel bir bahçesi olan, rengarenk bir kreş cezbetti bizi... Kapısını çalıp görüşmek istedik, buyur ettiler. Oğlanı bir öğretmen gelip aldı; ben de kreş sahibiyle başbaşa kaldım. Meramımı anlatmaya başlayacaktım ki; "afedersiniz ne iş yapıyorsunuz" diye sordu sahip! Ben de uzun uzadıya anlatmak yerine -o esnada ne kadar mühim olduğunu bilmiyorum bu sorunun- sadece "ev hanımıyım" deyiverdim. Sahibin yüzü buruştu "hmmm" dedi, önündeki kağıda bir şeyler yazdı "ne oluyor yahu" diye düşünmeye kalmadı "peki eşiniz beyefendi ne işle meşguller?" diye sordu. Söyledim; rahatladı, arkasına yaslandı; "bizim çocuklarımız semtin ileri gelen ailelerinin çocukları, velilerimiz kendileri gibi elit çocuklarla bir arada olsun istiyorlar çocuklarını" dedi... Elit çocuk ne yahu; sabah kahvaltısını havyarla mı yapıyorlar diye düşünüp güldüm. Bir şey söylemedim sahibe! O elit velilerinden böyle şeyler duymaya alışkın değildir belki...

Bu aşamadan sonra kreşle görüşmenin bir anlamı yoktu zaten; teşekkür edip ayrıldım. 

Çocuğumun herhangi bir şekilde etiketlenmesinden hoşlanmıyorum. "yaramaz" "akıllı" "ELİT"... iyi veya kötü hiç birinden! 


Bu yazımı anımsadım... Bunun ne kadar zor olabileceğini fark ettim...


Etiketlemeden yaşasın istediğim çocuğumun önce etiketlenmeden yaşamasını başarmam gerekecek sanırım.


Çocuğun büyüdükçe sorunun büyüyecek diyenler bundan mı bahsediyordu acaba? Çocuğumdan yana sıkıntı yok ama; gerçekten o büyüdükçe insanlardan yana sıkıntım da büyüyor!



 
Bumerang - Yazarkafe